| ย ด้วย's profile¤ SωeęŦßσٍא ¤PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
¤ SωeęŦßσٍא ¤ใคร อยากฟัง เพลงอะไร Request ไว้นะครับว่างๆจาจัดหามาให้
ยาพิษ-Bodyslamคำง่ายๆ แต่ความหมายสุดลึกล้ำ
คำง่ายๆ ที่เธอใช้ประจำ ซ้ำไปซ้ำมา คิดจะพูด แต่ก็พูดอย่างไม่คิด รู้ไหมว่า หนึ่งชีวิตของใคร ต้องเกิดปัญหา เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง) ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน คำง่ายๆ ที่เธอใช้บอกกับฉัน รู้ไว้ด้วย ว่าความหมายของมัน สำคัญแค่ไหน เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง) ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน ล้านคำลวง หลอกหลอนหัวใจ วาดวิมาน บนฟ้าแสนไกล ล้วนเติมแต่งจากคำของใคร แล้วความจริง อยู่ตรงที่ใด เชื่อคำลวง สุดท้ายเสียใจ โลกความจริง เรียนรู้หมุนไป ทบและทวน ใตร่ตรองข้างใน ให้เวลาตัดสิน หัวใจ เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (รู้บ้างหรือเปล่า) คำที่เธอนั้นพร่ำบอก (รักที่ลวงหลอก) ทำให้ใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน ( สำหรับเพลงยาพิษ สามารถ ฟังได้ใน Imeem [ list เพลงนะครับ ] PS. นู๋จะโดนจับหมายยยยย เนี่ย ) รักแม่ครับฉันเกือบงอแงอีกครั้ง เมื่อถูกคุณแม่ไล่ให้ออกไปห่างๆ จากฟองขาวๆ บนผ้าในกะละมัง ถ้าไม่เห็นมือขึ้นผื่นแดงๆของคุณแม่ซะก่อน "อย่าซน เดี๋ยวกระเด็นเข้าตา" "มือคุณแม่เป็นอะไรคะ" "แฟ้บกัดน่ะซิ ถ้าลูกซนก็จะเป็นแบบนี้แหละ ไป เข้าไปเล่นกับคุณพ่อในบ้านไป๊" "คุณครูขา มีตัวอะไรในโลกนี้ ที่ช่วยคุณแม่ซักผ้าได้มั้ยคะ" ฉันยกมือเมื่อคุณครูถามว่าใครมีอะไรไม่เข้าใจบ้าง "มีซิจ๊ะ เครื่องซักผ้าไงล่ะ เค้าจะเรียกเป็นเครื่อง ไม่เรียกเป็นตัว" คุณครูยิ้มตอบอย่างใจดี ในขณะที่เพื่อนๆ ในห้องมองฉันอย่างทึ่ง คุณครูชมเสมอว่า ฉันชอบสงสัย และชอบสังเกตุสิ่งต่าง คุณครูยังอธิบายต่อ ถึงรูปร่าง วิธีกลืนผ้าเปื้อน และคายออกมาเมื่อผ้าสะอาด พร้อมกับวาดรูปมันบนกระดานให้ดูด้วย เพื่อนฉันแย่งกันยกมือ ตะโกนกันใหญ่ ว่าที่บ้านมีบ้าง เคยเห็นบ้าง ฉันอิจฉาจัง ฉันเพิ่งรู้ว่า ปากซอยบ้านฉันก็มีไอ้ตัวซักผ้าเหมือนกัน "คุณน้าขา ขอไอ้ตัวซักผ้าให้หนูตัวนึง" คุณแม่ยังซักผ้าให้ฉันฟรีๆ เลย ไอ้ตัวซักผ้าแบบนี้ หากขอคุณน้าดีๆ พูดเพราะๆ คุณน้าก็คงจะให้ (ฉันคิด) "หนูต้องเอาเงินมาให้น้าดูก่อนนะจ๊ะ แล้วน้าถึงจะให้หนู" คุณน้าจูงมือฉันออกมานอกร้าน ปล่อยฉันเดินเข้าบ้านอย่าง งงๆ "คุณแม่ขา ไอ้ตัวเงินนี่มันเป็นยังไงคะ" คุณแม่ตีแขนฉันเบาๆ เพราะฉันพูดทั้งๆ ที่ข้าวยังอยู่เต็มปาก "ก็เหรียญเล็กๆ ที่แม่ให้หนูเก็บหมูออมสินทุกวันไงจ๊ะ" "นั่นเค้าเรียกว่าตังค์นี่คะคุณ..." "นั่นแหละจ้ะ เหรียญสตางค์ เหรียญบาท แบงค์สิบ เค้ารวมเรียกสั้นๆ ว่าเงิน" คุณแม่ส่งน้ำให้ดื่ม และเช็ดเศษข้าวที่เลอะปากเลอะจมูกของฉันเบาๆ มือคุณแม่ดูทำอะไรเบาไปหมด... สำหรับฉันน วันนี้ทั้งวัน ฉันเด่นที่สุดในห้องเรียน ฉันเที่ยวชี้สอนครูสอนเพื่อนๆ ว่า อันนี้นะเรียกเงิน ไม่ต้องเรียกเหรียญตังค์ อย่างที่เข้าใจผิดอีกแล้ว ฉันภูมิมาก รถโรงเรียนไปแล้ว ทิ้งฉันยืนอยู่หน้าร้านคุณน้าตรงปากซอย มือฉันล้วงกระเป๋ากำเงินแน่น นึกถึงฉันจะจูงไอ้ตัว ซักผ้ายังไงไหวคนเดียว มันเชื่องรึเปล่าไม่รู้จีก "คุณน้าขา ขอไอ้ตัวซักผ้าให้หนูตัวนึง" คุณน้ายิ้มเหมือนเมื่อวาน แต่เป็นยิ้มเย็นๆ กว่า "หนูต้องเอาเงินมาก่อนนะจ๊ะ แล้วน้าถึงจะให้หนู" ฉันแบให้ดูเงินเต็มมือ คุณน้าตะลึงนิดนึง ฉันรู้เงินมันมากเกินนิ้วมือฉัน ฉันได้อย่างนี้ใครเห็นก็ต้องตกใจ "สิบสองบาท เหรอจ๊ะ..." คุณน้านับเงินเสร็จก็หัวเราะ แล้วก็จูงฉันออกมานอกร้าน ปล่อยให้ฉันวิ่งกลับบ้านคนเดียว ไม่ให้ฉันจูงไอ้ตัวซักผ้าออกมาด้วย ถึงบ้าน ฉันไปหยิบลูกหมูหัวแตก วิ่งร้องไห้ไปหาคุณแม่ในครัวยให "คุณแม่ขา..." ฉันชูเงินกับเจ้าลูกเกดให้คุณแม่ดู คุณแม่กอดฉันเหมือนรู้เรื่องทั้งหมด อกคุณแม่อบอุ่น ไม่เย็นเหมือนยิ้มคุณน้าา "คุณน้าหลอกหนู" ฉันวางของในมือลง แล้วกอดคุณแม่บ้าง คุณแม่ลูบหัวฉันนุ่มๆ ฉันจับมือคุณแม่มาลูบบ้าง เพราะเอื้อมไม่ถึงหัวคุณแมุ่ อกคุณแม่อบอุ่นมาก ไม่เย็นเหมือนยิ้มคุณน้า รักแม่ที่สุดเลย
|
|
|||||||||||||
|
|
